გრანიტი მტკიცე ქვაა, მაგრამ მასაც სჭირდება დაცვა ტენიანობისა და ტემპერატურული ცვლილებებისგან.
გრანიტის ფასადები ექვემდებარება წვიმას, ყინვას, ულტრაიისფერ გამოსხივებას და ჰაერის დამაბინძურებლებს. მიუხედავად მაღალი სიმკვრივისა, გრანიტს შეუძლია წყლის შეწოვა მიკრობზარების მეშვეობით, რაც დროთა განმავლობაში იწვევს ფერის ცვლილებას და ზედაპირის გაფუჭებას.
ტემპერატურის ცვლილებები განსაკუთრებით სახიფათოა. დღის განმავლობაში ფასადი თბება, ღამით კი კლებულობს. ეს პროცესი ქვის სტრუქტურაში მიკროსკოპულ დაძაბულობას ქმნის. თუ წყალი მოხვდება ამ მიკრობზარებში და გაიყინება, ის ფართოვდება და ბზარს ადიდებს. რამდენიმე სეზონის შემდეგ ეს პროცესი შესამჩნევ ზიანს აყენებს.
ტენიანობა კი სხვაგვარად მოქმედებს. ნესტიან გარემოში გრანიტის ზედაპირზე შესაძლოა გაჩნდეს ლაქები, ხავსი ან მარილის ნალექი. განსაკუთრებით პრობლემურია ქალაქის ჰაერში არსებული დამაბინძურებლები, რომლებიც წყალთან შერევისას სუსტ მჟავას ქმნიან და ქვის ზედაპირს ნელ-ნელა აზიანებენ.
ამიტომ ფასადის დამცავი საფარის შერჩევა არ არის მხოლოდ ესთეტიკური საკითხი. ჰიდროფობური გაჟღენთი ქმნის უხილავ ფენას, რომელიც წყალს ზედაპირზე არ ატარებს, მაგრამ ქვას სუნთქვის საშუალებას უტოვებს. ასეთი საფარი ამცირებს წყლის შეწოვას და იცავს მიკრობზარებს გაფართოებისგან.
პროფილაქტიკური მოვლა მარტივია: წელიწადში ერთხელ შეამოწმეთ ფასადი, გაასუფთავეთ დაბინძურებული ადგილები და საჭიროების შემთხვევაში განაახლეთ დამცავი ფენა. თუ შეამჩნევთ, რომ წყალი ზედაპირზე აღარ რჩება წვეთებად, არამედ შეიწოვება, ეს ნიშანია, რომ დაცვა ამოიწურა.
სწორად შერჩეული და დროულად განახლებული დამცავი სისტემა გრანიტის ფასადს ათწლეულების განმავლობაში ინარჩუნებს პირვანდელ სახეს. მთავარია, პროცესი არ გადადოთ და ყურადღება მიაქციოთ პირველ ნიშნებს.